Oké nou, ik heb weer een update voor jullie.

Ik wil het echter hebben over een ontwikkeling in mijn bewustzijn. En het nuancerende verhaal ervan, maar niet echt in het voordeel van de mensen die mij zogenaamd proberen te helpen.

1. Ik ben me inmiddels bewust geworden dat mijn diagnose, in andere landen, is ingezet als wapen. Bijvoorbeeld Rusland.

2. Ik denk nog iets te weten, namelijk dat er exotisch onderzoek bestaat dat misschien nodig is om te doen. Op snelheid, ook nog eens. Alsof de overheden die het willen uitvoeren in een wapenwedloop zijn met andere regeringen. Waarbij alle ethische bezwaren gewoon genegeerd worden.

3. Ik heb inmiddels ook een serie documentaires of afleveringen gekeken van Secrets Declassified. Maar hier zie je dus eigenlijk... die noodzaak zich al manifesteren.

4a. En misschien dat op een gegeven moment bepaald onderzoek zo belangrijk wordt, dat het overheidsniveau overstijgt. Zo word er in die documentaire 1 geval genoemd van een Japanse wetenschapper die de meest brute onderzoeken verrichten, en vrijuit ging. Omdat de Amerikanen zijn bevindingen wilden weten.

4b. En dat betekent dat de Amerikanen bepaald onderzoek dus gewoon uitbesteden. Laat een ander het vuile werk maar uitvoeren.

Maar op een gegeven moment ben ik gaan inzien dat de baten... misschien... het taboe, in veel gevallen overstijgen.

En er ook een concurrentie element in zit.

Waardoor je als regering op een gegeven moment wel moet.

Nou goed. Gewoon een tegengeluid tegen het alsmaar voortdenderende bewustzijn dat er iets mis met mij zou zijn.

Ik heb nog steeds het vermogen om kritisch na te denken. Over al die goedbedoelende mensen heen, die op hele specifieke momenten ineens geen tijd meer hebben. Onderbreken...

En ook gewoon echt gebruik maken van een soort verstandsverbijstering. Dat je je eigen zintuigen op een gegeven moment niet meer vertrouwt in een soort "dit kan toch niet waar zijn?" verbazing.

Ik heb 1 voorbeeld in mijn hoofd, die ik gewoon nog steeds verdacht vind maar die vrij simpel is.

Je moet een spiegel opbouwen van antipsychoticum. En dat deed mij ook soort van denken, dat het niet per 1 pilletje vergeten meteen alles tot nul daalt.

Maar ik heb ooit eenmalig een antipsychoticum geweigerd.

In de avond, dus rond 21:00.

En dezelfde nacht hoorde ik allemaal vuurwerk buiten. Waar ik me op een gegeven moment van ging afvragen "is dit wel vuurwerk??", of is er zojuist echt oorlog uitgebroken hier.

Maar dezelfde nacht dus al.

En het argument zou dan dus zijn, dat ik me dat heb gehallucineerd. Ik kreeg er ook geen antwoord op. Ik vroeg "hebben jullie informatie gekregen dat er vannacht vuurwerk gebruikt was". En het is niet eens..

Het was blijkbaar gewoon niet relevant. Voor hen? Niet.

En dat is raar.

Ik verwacht niet meteen dezelfde nacht te hallucineren.

Maar zo taboe is het wel dat het dezelfde nacht consequenties kan hebben als je eenmalig je pilletje vergeet. Vanuit de medische staf gezien is dat wel logisch.

Maar dat is niet normaal hoor.

Dat jij bij wijze van spreke 2 uur na je medicatie niet te hebben ingenomen al vuurwerk begint te wanen??

Nee, dat is niet normaal.

En ik begin me langzamerhand te beseffen... dat de echte realiteit van de wereld is dat er duizenden belangen allemaal wisselwerking hebben met elkaar.

En dat er in feite van alles aan de hand is achter de schermen. Dan denken dat de wereld zo onschuldig is.

Ik ben me er bewust van.

En ik zou er meer over kunnen schrijven in de toekomst.

Maar ik leg de naïeve versie van mezelf bij deze toch weer naast me neer.

Het is best wel dom...

En als je realiseert wat de belangen zouden kunnen zijn die op het spel staan?? Dan is het eigenlijk heel normaal om van allerlei rotzooi op je pad te krijgen.

Ik heb er nooit actief aan meegedaan.

Maar goed.

Ik spreek het nou toch uit. Meer hoef ik misschien niet te doen.

Bij deze,

En ik hou jullie op de hoogte.