Blogposts uit 3/2026
Vrijdag 27 maart 2026
Nou, ik moet eerlijk zijn inderdaad: ik word wel enigszins beïnvloed door wat ik doe of beter gezegd kijk op een dag.
Ik kijk veel "media". Ik heb ook sinds kort digitale TV, waarop een zender Love Nature te vinden is. En dat vind ik echt heel leuk om te zien.
Maar dat doet mij dus opnieuw denken ook over... het milieu etc?
Misschien dat het onbewuste gedrag van mensen om als ze met vuilnis geconfronteerd worden het dan maar in de oceaan te dumpen, misschien toch...
Een oplossing kan zijn. Niet teveel natuurlijk.
Maar het kan betekenen dat het over de hele wereld verspreid wordt. En dat er zo weer een kandidaat wordt gevonden, in de vorm van een zeediertje, of misschien zelfs bacterieën die het weer kunnen afbreken.
Ik heb net namelijk een uitzending gezien, en je ziet toch dat niks eigenlijk... verspilt wordt.
Nou goed. Mensen hebben het wel al eens gezegd. De natuur gaat toch wel door. Die vind z'n weg wel. Het is alleen dat een hele hoop mensen waarschijnlijk barre tijden tegemoet zien, als al onze zelf gecreëerde problemen ons dadelijk in gaan inhalen.
En regeringen zien het misschien als een probleem. Maar ik zie het feit dat de wereld zo rap vergrijst ook als een teken dat er binnen nu en 50 jaar misschien... verlossing komt.
Als een heel groot deel van de wereldbevolking weer af is genomen.
Echt waar hoor, dat is een hele welkome verandering. Die iets te lang op zich laat wachten doordat wij tegen de honderd worden voordat er eens iets gebeurd over het verloop van generaties.
En dan kunnen "we" (ik zal het misschien niet meemaken) werken aan herstel.
Niet van de mensheid. Maar de wisselwerking tussen de mensheid en de rest van de natuur.
Dat is mooi toch? =) Ik vind van wel.
Woensdag 25 maart 2026
Het kan echter ook zijn dat ik het mis heb.
Of (schat ik zo in)... zou er bewustzijn kunnen zijn ontstaan bij desbetreffende machthebbers dat het in belang van de mensheid is om hier grenzen aan te stellen.
Omdat het anders echt heel erg hard achteruit kan gaan.
Dat hou ik ook nog als mogelijkheid open.
In dat geval ben ik geïnteresseerd in bijvoorbeeld een documentaire die volgens mij "The Human Factor" wordt genoemd.
En misschien saai is. Maar wel vanuit een bewustzijn kan zijn gemaakt dat verantwoordelijke de mensheid moeten proberen te beschermen dan kapot te maken.
Maar goed.
Dat zou een volgende stap kunnen zijn, voor mij, om op zoek te gaan naar ethisch besef. Bij deze mogendheden.
Dat zou een symptoom kunnen zijn van dat die race tot the bottom... misschien al wel heeft plaatsgevonden?? Of... vermeden is.
Met ethisch besef in gedachte.
Dat zou kunnen.
Maar ik kom terug van eigenlijk in overgave mijn hulpverleners opvolgen. En hun advies over welke stappen ik moet nemen.
Bijvoorbeeld mijn nieuwe medicatie?? Ik moest daar heel veel voor laten bloedprikken. Maar inmiddels zijn een groot deel van mijn stemmen in mijn hoofd wel weg.
En ik ben daar echt wel blij mee.
Maar toch.
Ik wil iets meer afstand daarvan. Zonder er afbreuk aan te doen.
Ik doe er toch slim aan degene in mijn omgeving.. nou goed. Ik wil niet vervelend doen. Maar om ze nooit meer dan 90% te vertrouwen.
Een kleine slag om de arm. Toch, vanwege sommige rare dingen die ik ooit meegemaakt heb. En dat leek toch op een strijd van belangen, buiten mij om.
Dus nou goed.
Dat is het.
Een kleine kanttekening. Ik geloof niet 100% in jullie onschuld.
En daarmee sluit ik af.
Woensdag 25 maart 2026
En het kan zijn dat ik er in de toekomst een blijvend artikel over schrijf.
Maar dat vereist wat programmeerwerk.
Maar ik ben niet meer...
Mij hou je niet meer voor de gek.
Woensdag 25 maart 2026
Maar ik wil nog even toevoegen aan vorig bericht:
Ik wil even laten weten dat dit soort dingen niet ontdekt hoeven worden. Je kan hier binnen de vrijheid van je eigen denken bewust van worden.
En dan sporen er van zien dat het al gaande is in de buitenwereld, door documentaires als Secrets Declassified.
Ik laat dus alleen bij deze weten: ik ben me bewust van dit soort "mechanisme" (zo zal ik ze maar noemen).
En mij hou je daar niet mee voor de gek.
Ik weet er van. Bij deze. Laat dat een waarschuwing zijn.
Laat me met rust.
Bedankt.
Woensdag 25 maart 2026
Oké nou, ik heb weer een update voor jullie.
Ik wil het echter hebben over een ontwikkeling in mijn bewustzijn. En het nuancerende verhaal ervan, maar niet echt in het voordeel van de mensen die mij zogenaamd proberen te helpen.
Ik ben me inmiddels bewust geworden dat mijn diagnose, in andere landen, is ingezet als wapen. Bijvoorbeeld Rusland.
Ik denk nog iets te weten, namelijk dat er exotisch onderzoek bestaat dat misschien nodig is om te doen. Op snelheid, ook nog eens. Alsof de overheden die het willen uitvoeren in een wapenwedloop zijn met andere regeringen. Waarbij alle ethische bezwaren gewoon genegeerd worden.
Ik heb inmiddels ook een serie documentaires of afleveringen gekeken van Secrets Declassified. Maar hier zie je dus eigenlijk... die noodzaak zich al manifesteren.
4a. En misschien dat op een gegeven moment bepaald onderzoek zo belangrijk wordt, dat het overheidsniveau overstijgt. Zo word er in die documentaire 1 geval genoemd van een Japanse wetenschapper die de meest brute onderzoeken verrichten, en vrijuit ging. Omdat de Amerikanen zijn bevindingen wilden weten.
4b. En dat betekent dat de Amerikanen bepaald onderzoek dus gewoon uitbesteden. Laat een ander het vuile werk maar uitvoeren.
Maar op een gegeven moment ben ik gaan inzien dat de baten... misschien... het taboe, in veel gevallen overstijgen.
En er ook een concurrentie element in zit.
Waardoor je als regering op een gegeven moment wel moet.
Nou goed. Gewoon een tegengeluid tegen het alsmaar voortdenderende bewustzijn dat er iets mis met mij zou zijn.
Ik heb nog steeds het vermogen om kritisch na te denken. Over al die goedbedoelende mensen heen, die op hele specifieke momenten ineens geen tijd meer hebben. Onderbreken...
En ook gewoon echt gebruik maken van een soort verstandsverbijstering. Dat je je eigen zintuigen op een gegeven moment niet meer vertrouwt in een soort "dit kan toch niet waar zijn?" verbazing.
Ik heb 1 voorbeeld in mijn hoofd, die ik gewoon nog steeds verdacht vind maar die vrij simpel is.
Je moet een spiegel opbouwen van antipsychoticum. En dat deed mij ook soort van denken, dat het niet per 1 pilletje vergeten meteen alles tot nul daalt.
Maar ik heb ooit eenmalig een antipsychoticum geweigerd.
In de avond, dus rond 21:00.
En dezelfde nacht hoorde ik allemaal vuurwerk buiten. Waar ik me op een gegeven moment van ging afvragen "is dit wel vuurwerk??", of is er zojuist echt oorlog uitgebroken hier.
Maar dezelfde nacht dus al.
En het argument zou dan dus zijn, dat ik me dat heb gehallucineerd. Ik kreeg er ook geen antwoord op. Ik vroeg "hebben jullie informatie gekregen dat er vannacht vuurwerk gebruikt was". En het is niet eens..
Het was blijkbaar gewoon niet relevant. Voor hen? Niet.
En dat is raar.
Ik verwacht niet meteen dezelfde nacht te hallucineren.
Maar zo taboe is het wel dat het dezelfde nacht consequenties kan hebben als je eenmalig je pilletje vergeet. Vanuit de medische staf gezien is dat wel logisch.
Maar dat is niet normaal hoor.
Dat jij bij wijze van spreke 2 uur na je medicatie niet te hebben ingenomen al vuurwerk begint te wanen??
Nee, dat is niet normaal.
En ik begin me langzamerhand te beseffen... dat de echte realiteit van de wereld is dat er duizenden belangen allemaal wisselwerking hebben met elkaar.
En dat er in feite van alles aan de hand is achter de schermen. Dan denken dat de wereld zo onschuldig is.
Ik ben me er bewust van.
En ik zou er meer over kunnen schrijven in de toekomst.
Maar ik leg de naïeve versie van mezelf bij deze toch weer naast me neer.
Het is best wel dom...
En als je realiseert wat de belangen zouden kunnen zijn die op het spel staan?? Dan is het eigenlijk heel normaal om van allerlei rotzooi op je pad te krijgen.
Ik heb er nooit actief aan meegedaan.
Maar goed.
Ik spreek het nou toch uit. Meer hoef ik misschien niet te doen.
Bij deze,
En ik hou jullie op de hoogte.
Woensdag 18 maart 2026
Oké nou, kort achter elkaar twee updates. Gisteren had ik dus ineens winst maken in mijn hoofd. Met nevenactiviteiten, als het ware. Iets anders erbij dan alleen werk.
Of gewoon uitbreiden van uren, als ik niet goed gebruik weet te maken van mijn vrije tijd op een "creatieve manier".
Maar ik had vandaag op het werk nog een uitgerekend, ik dacht eventjes dat als ik vier dagen tot half drie zou werken, dat ik dan 28 uur zou maken.
Maar dat is verre van waar. En ook omdat de grote pauzes niet aan ons uitbetaald worden. Maar dan alsnog. Dan was het 26 uur geweest, en ik wilde per sé naar 28 uur uitbreiden.
Dat betekent... ik zag er tegen op om vier dagen tot half drie te werken. Maar dan ook voor een minder grote sprong in salaris als dat ik dacht.
Dat betekent dat het tegen valt. En dat ik voorlopig dus wel vrede heb met twintig uur. En nu realiseer ik me omdat die pauzes niet uitbetaald worden dat ik het best wel effectief ingedeeld heb. Door drie van de vier dagen voor de grote pauze al naar huis te gaan.
Dus ineens heb ik een heel goed gevoel over de twintig uur die ik maak. Dat is een heel scherp rooster waarin ik optimaal gebruik maak van werk/vrije tijd.
Dus ja.
Dan ga ik misschien ook anders mijn week in. Toch. Omdat ik weet dat ik het maximale eruit haal, inmiddels. Ook al heb ik daar niks voor hoeven veranderen.
En misschien dat ik dan meer rust krijg dat ik ook ooit eens gewoon voor simpel vermaak kan gaan dan proberen via andere activiteiten nóg meer geld te verdienen.
Dus ja, tweede update. Gisteren de eerste (sinds twee weken misschien?). En ja. Maar soms kriebelt het dus nog alsof ik meer wil met mijn vrije tijd.
De vraag is hoe ik dat oplos. Geef ik er gehoor aan. Of gaat het liggen? We zullen het zien, ik hou jullie op de hoogte.
Dinsdag 17 maart 2026
Oké nou, hallo allemaal.
Ik heb weer een update. Ik heb iets te melden. Ik blog hier nou al een tijdje. En heel vaak heb ik ondanks dat ik me met programmeren bezig hou, toch moeite om mezelf gemotiveerd te houden.
Het is een worsteling, vaak. Het is echt... ik doe heel erg mijn best om me door de stof heen te vechten. Maar soms lijkt het gewoon zo doelloos.
Ik wil programmeren, althans... dat denk ik. Maar ik weet niet precies wat. En ik weet ook niet bij welk project ik motivatie hou. Lang genoeg om iets neer te kunnen zetten.
En nu zat ik net alweer op zo'n punt dat ik tijd vrij maak om te programmeren. En dat het niet lukt.
En waarom? Er is in feite niet zo'n hele goede rede om überhaupt iets te willen programmeren. Want het is heel tijdsintensief.
En alle mogelijke programma's die je zou kunnen willen programmeren bestaan allemaal waarschijnlijk al. In enige vorm.
En toen ging ik bij mezelf na waar ik dacht echt naar op zoek was. En dat was... het moest een soort meerwaarde hebben?? Dacht ik.
Dat leek in de buurt.
En een soort efficiëntie. Dat was een woord dat erbij in de buurt kwam. Het moet de moeite waard zijn.
Totdat ineens het kwartje viel, het is winst maken. Heel simpel. Ik wil er iets aan overhouden.
En toen voelde ik me ineens weer gemotiveerd.
Het kan zijn dat dit mij enorm zou kunnen motiveren. Echt waar hoor. Winstgevendheid.
Ik had namelijk ook grote moeite om dingen te doen als te gamen. Leek me niet interessant. En ik had even dat ik het gevoel had alsof ik niks meer leuk vond.
Maar winstgevendheid... ja.
Dat misschien wel. Daar kan ik wel een uitdaging in zien. Dit overstijgt waarschijnlijk zelfs programmeren, of ook andere dingen die ik doe.
Ja natuurlijk heb ik werk.
Ik zou ook gewoon meer uren kunnen gaan proberen te werken.
Maar dat bedoel ik denk ik gewoon niet. Ik wil er nog iets naast doen.
En ik moet die winstgevendheid niet uit het oog verliezen. Want dat kan een soort drive vormen.
Dus ik hou die komende week eens even vast. Ik wil kijken hoe de wereld eruit zie als ik dingen probeer via die bril te bekijken.
En dan zien we wel verder.
Vrijdag 6 maart 2026
Oké nou,
De weken gaan voorbij, en ik heb een lekker ritme. Ik werk. Ik verdien wat extra's. En ik heb veel films gekeken de afgelopen tijd.
Vanmiddag, keek ik verder dan alleen de film categorieën. Ik ging op zoek naar documentaires.
Nou goed, ik kwam een documentaire tegen over rijk en arm en kapitalisme etc etc etc. En ik heb daar een verrassende kijk op.
Ik heb het best goed, vind ik. En ik heb dat niet geheel te danken aan mezelf. Maar ook door hoe goed ik ben opgevangen.
Ook al heb ik lange tijd op bestaansminimum geleeft. Ik had alleen slechts een Wajong uitkering. En dat was zowel "a blessing as a curse".
Met werk ben ik nou eindelijk een heel stuk stabieler, en ook geestelijk moet ik zeggen.
En ik kan het leven waarderen, omdat het lange tijd best moeilijk is geweest. Maar ik kreeg dus inderdaad een vorm van steun.
Waar ik nu eindelijk de vruchten van pluk.
Maar goed, ik ben tegelijkertijd ook gelovig geworden. Ook omdat ik herken dat God mij alles heeft gegeven wat ik nodig had. Onconditioneel.
En ja. Maar goed.
Ik had even gedurende het kijken van die documentaire het gevoel alsof mijn situatie misschien onderbelicht is.
Alsof ik misschien verslag moet doen van mijn leven, misschien op een andere manier dan een blog. Ook al is een blog misschien ook voldoende.
Een geluid als "zo kan het dus ook", misschien.
Maar ja, misschien is dat toch niet aan mij. En is dat alleen maar ongemakkelijk. Ik zit toch nog een beetje in de verzorgingsstaat.
En die is ook niet voor iedereen toegankelijk geweest.
Dus misschien ben ik een uitzondering. En een uitzondering heeft het misschien niet nodig belicht te worden.
Want het is niet onderdeel van een groter geheel.
Maar goed.
Eigenlijk schrijf ik dit bericht. En zit ik er aan te denken om hier ook eens een "artikel" over te schrijven dat langere tijd op mijn website beschikbaar blijft. Onder het kopje "artikelen", in plaats van blog.
Maar goed.
Het was een documentaire "Capitalism in the 21st century".
Kijk hem ook eens, misschien. Maar ik was het niet altijd met de documentaire eens.
De vraag of ik dat geluid moet proberen te laten horen of niet, is eigenlijk iets wat ik me even afvroeg daarnet.
Maar ik kan ook gewoon dankbaar blijven.
